Het was winter en er lag een mooie ijsvloer

Het was winter en er lag een mooie ijsvloer. Het thema voor het begeleidingsweekend van gedragsprobleemjongeren lag voor de hand, de Elfstedenkoorts hield immers het hele land al dagen in de ban. Onze dochter Yvonne had allerlei leuke spelen bedacht voor op het ijs. Iedereen druk in de weer om de kinderen weer een onvergetelijk weekend te bezorgen. De jongen met het syndroom van Down, Pieter, kon niet schaatsen en dus moest ik iets anders bedenken. Er lagen een paar sneeuwschuivers en bezems op het ijs en Pieter had al een bezem te pakken. Ik vertelde hem dat de kinderen allerlei wedstrijdjes gingen doen en dat het onze taak was om de ijsvloer voor ze klaar te maken. Pieter had maar een half woord nodig en begon als een gek te bezemen. Zijn enthousiasme werkte erg aanstekelijk en ik begon ook te schuiven. Als ik even werd weg geroepen door deze of gene, dan riep Pieter me op afstand toe dat ik terug moest komen om hem te helpen. Gefascineerd keek ik hoe Pieter helemaal opging in het werk dat hij deed, namelijk een paar vierkante meter ijs glad maken. Een stemmetje in mij zei:” Waar ben je nou feitelijk mee bezig”? ‘Wat een onbenullig werkje doe je’, heb je niets beters te doen? Etc. etc. en dat terwijl ik er zó van genoot! Mijn ego stem bleef nog een poosje door tetteren terwijl een ander deel van mij, me toefluisterde dat dit is waar het nu juist omgaat. Helemaal in het hier en nu genieten van het samen zijn en datgene waar we mee bezig waren met veel plezier en onze volle aandacht te doen. We waren bezig om de ijsbaan zo goed mogelijk te prepareren voor de anderen, noem dat maar is niet belangrijk.

Aan het eind van de dag kregen alle kinderen een oorkonde en Pieter werd extra genoemd omdat hij zo fantastisch mee geholpen had om de baan zo mooi glad te maken. Hij straalde van oor tot oor. Het is niet de eerste keer dat juist deze jongen mij zo met m’n neus op de feiten drukt waar het nou wérkelijk om gaat in het leven. Mijn ego meent dat het groots en meeslepend moet zijn, maar niets is minder waar. Het gaat hem juist om de alle daagse kleine dingen vlak voor mijn neus. Dank je wel Pieter, wat genieten we toch telkens weer van elkaar.

Link Weekendbegeleiding (PGB) :  http://www.hetkleineparadijs.nl/kinderen/weekendbegeleiding/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.